FAHRİYE ABLA

                      FAHRİYE     ABLA

 

 

Her erkeğin ilk gençliğinde aklını başından alan bir Fahriye Ablası vardır.1934 Yılında bu şiir Varlık Dergisinde yayınlandığı  zaman genç şairler arasında adeta bir hadise yaratmıştı. Ahmet Muhip Dranas´ın bu güzel klasik şiirini köşemde 5.kez yer veriyorum. Hepiniz  biliyorsunuzdur ,bu klasik eserden başrolünü Müjde Ar ve Tarık Tarcan’ın  oynadığı sinema filmi bile çekilmişti. Çok ilgi  gören film o dönemde gişe rekoru kırmıştı. Ergenlik çağındaki genç erkeğin dul bir kadına olan tutkusunu anlatıyordu. Yavuz Turğul’un  yönetmenliğini  yaptığı filmi bir kaç kez izledim. Eski anılar gözümün önünden bir bir geldi, geçti ,gitti. Benim gençliğimde de aklımızı başımızdan  alan ,adı bende saklı, gülümsemesiyle mahallemizin delikanlılarının başını döndüren, yürüyüşüyle, endamıyla mahalleyi sallayan dünya güzeli bir Ablamız vardı. Daha doğrusu bir afetti. İçimiz giderdi. Tabi o zamanlar bekardık.  Abla eşinden yeni  ayrılmış, bir çocuklu dul bir hanımdı. Sanki hiç evlenmemiş bir görünümü vardı. Dedikodu yüzünden  başka bir mahalleden bizim mahalleye taşınmıştı. Bizim mahalle  çarşı ortası olduğu için   hiç dedikodu yapılmazmış gibi görülse  de dedikodunun alası yapılırdı. Onu görünce içim kıpır kıpır olur  ve  ona haksızlık yapıldığını  düşündükçe üzülürdüm. Mahalledeki  tüm kadınlar  onun güzelliğinden çok etkilenmişlerdi. Sevdikleri, acıdıkları için mi yoksa kıskançlıktan mı bilemiyorum, çoğu kez onunla ilgili anlatılanları can kulağıyla dinlerdim. Yıllar sonra Fahriye Abla şiirini okuyup keşfedince, hep o  mahallemizdeki  Ablayı anımsadım. Abla dedik, elini öptük,  gönlümüzde   misafir  ettik.  Bir su gibi geldi geçti o günler. Anılarda kaldı. Şimdi yaşıyor mu, sağ mı bilmem? ..Ama o benim gönlümde hep bir Fahriye Abla olarak yaşayacaktır. Umarım yaşıyorsundur. Sağlıklı  ve şiir gibi ömürler dilerim. Sürçü-lisan  ettiysek af ola…….

Ahmet   Muhip   Dranas’ın   bu  güzel  şiirini  çok   severim.

 

.Buyurun bu klasik şiiri hep beraber bir daha  okuyalım….

 

 

FAHRİYE   ABLA 

Hava keskin bir kömür kokusuyla dolar,

Kapanırdı daha gün batmadan kapılar.

Bu, afyon ruhu gibi baygın mahalleden,

Hayalimde tek çizgi bir sen kalmışsın, sen!

Hülyasındaki geniş aydınlığa gülen

Gözlerin, dişlerin ve ak pak gerdanınla

Ne güzel komşumuzdun sen, Fahriye abla!

 

 

Eviniz kutu gibi bir küçücük evdi,

Sarmaşıklarla balkonu örtük bir evdi;

Güneşin batmasına yakın saatlerde

Yıkanırdı gölgesi kuytu bir derede.

Yaz, kış yeşil bir saksı ıtır pencerede;

Bahçende akasyalar açardı baharla.

Ne şirin komşumuzdun sen, Fahriye abla!

 

Önce upuzun, sonra kesik saçın vardı;

Tenin buğdaysı   boyun bir başak kadardı.

İçini gıcıklardı bütün erkeklerin

Altın  bileziklerle dolu bileklerin.

Açılırdı rüzgârda kısa eteklerin;

Açık saçık şarkılar söylerdin en fazla.

Ne çapkın komşumuzdun sen, Fahriye abla!

 

Gönül verdin derlerdi o delikanlıya,

En sonunda varmışsın bir Erzincanlıya.

Bilmem şimdi hâlâ bu ilk kocanda mısın,

Hâlâ dağları karlı Erzincan'da mısın?

Bırak, geçmiş günleri gönlüm hatırlasın;

Hâtırada kalan şey değişmez zamanla.

Ne vefalı komşumdun sen, Fahriye abla!

                                     Ahmet  Muhip  Dranas 

YAZARIN DİĞER YAZILARI
             AŞKIN    KOKUSU haberi

AŞKIN KOKUSU

                                ...
AŞKIN KOKUSU
 ÇAKIRCALI    EFE haberi

ÇAKIRCALI EFE

                                 ...
ÇAKIRCALI EFE
      ÜNAL   TÜRKEŞ haberi

ÜNAL TÜRKEŞ

ÜNAL   TÜRKEŞ
ÜNAL TÜRKEŞ
 BERLİN’İN YALNIZ KADINLARI haberi

BERLİN’İN YALNIZ KADINLARI

Doğan  Kitap   tarafından
BERLİN’İN YALNIZ KADINLARI
 AGORA  MEYHANESİ haberi

AGORA MEYHANESİ

                           &nbs ...
AGORA MEYHANESİ
  EMANET  ÇEYİZ haberi

EMANET ÇEYİZ

                        &nbs ...
EMANET ÇEYİZ
  BİR   KIZIL    GONCAYA   BENZER   DUDAĞIN haberi

BİR KIZIL GONCAYA BENZER DUDAĞIN