MUĞLA’NIN GÜZEL İNSANI

               

Bir kentin güzelliği yalnızca denizinde, doğasında değil; insanında, vicdanında ve geleceğe bıraktığı mirastadır.

Muğla’nın güzel insanı…

Hiç düşündünüz mü? Dünyanın dört bir yanından insanlar yola çıksa; Asya’dan, Avrupa’dan, Afrika’dan, Amerika’dan, dünyanın en uzak köşelerinden kalkıp Muğla’ya gelse… Herkes bu güzel coğrafyada yaşamak istese ne olurdu?

Belki de insanlığın en büyük sınavlarından biriyle karşı karşıya kalırdık.

Çünkü Muğla, yalnızca masmavi denizleri, yemyeşil dağları, birbirinden güzel koyları, taş evleri ve begonvillerle süslenmiş sokaklarıyla güzel değildir. Muğla’nın asıl güzelliği, bu topraklarda yaşayan insanlarının yüreğinde, gönlündeki merhamette, misafirine açtığı kapıda ve zor zamanda uzattığı yardım elindedir.

Ege’nin eşsiz rüzgârı eserken, zeytin ağaçlarının gölgesinde, çam ormanlarının kokusunda ve kıyıya vuran dalgaların sesinde bir yaşam kültürü saklıdır. Bu kültürün özünde insan vardır. Emeğiyle yaşayan, toprağına sahip çıkan, geçmişini unutmayan ve geleceğe umutla bakan insan…

Muğla’nın güzel insanı, sen bu toprakların hafızasısın. Dedenden, nineden kalan gelenekleri yaşatan; komşusunun derdini kendi derdi bilen, bir tas çorbayı paylaşmaktan mutluluk duyan, kapısına geleni boş çevirmeyen o güzel gönüllerin sahibisin.

Bodrum’un akşamları, Marmaris’in çam kokulu kıyıları, Fethiye’nin eşsiz manzaraları, Datça’nın sakinliği, Akyaka’nın doğası, Milas’ın bereketli toprakları, Köyceğiz’in huzuru… Yatağan’ nın  Stratonikeia Antik Kenti, Lagina Antik Kenti, Bozüyük Köyü  (Güzelköy): Tarihi taş evleri, 800 yıllık çınar ağacı ve "Güzel Köylü", "Baba Ocağı" gibi sevilen dizileri, Belen Kahvesi: Ünlü *"Ormancı Türküsü"*nün çıktığı yer ,Kavaklıdere‘ nin 800 yıllık bakırcılık sanatı. Her ilçesi ayrı bir güzellik, her köşesi ayrı bir hikâyedir Muğla’nın.

Peki, bütün dünya insanı Muğla’ya gelseydi?

Önce sokaklarımız kalabalıklaşır, yollarımız yoğunlaşır, kıyılarımızda adım atacak yer bulmak zorlaşırdı. Evler, tarlalar, su kaynakları ve yaşam alanları üzerindeki baskı artardı. Bugün hayranlıkla seyrettiğimiz doğa, yarın korunması en zor emanetimiz hâline gelebilirdi.

İşte tam da bu noktada kendimize önemli bir soru sormamız gerekiyor: Bir kentin güzelliği, dünyanın dört bir yanından insanları kendisine çekmesiyle mi ölçülür, yoksa kendi insanına huzurlu bir yaşam sunabilmesiyle mi?

Elbette dünyanın bütün insanlarını ağırlayabilecek kadar gönlü geniş bir memleket olmak güzeldir. Farklı dillerin konuşulduğu, farklı kültürlerin buluştuğu, insanların birbirini tanıdığı ve birbirinden öğrendiği bir Muğla hayal etmek de güzeldir.

Ancak mesele, bütün dünyanın Muğla’da yaşaması değil; bütün dünyanın Muğla’nın değerini anlamasıdır.

Çünkü bir cenneti herkesin istemesi, o cennetin herkese yeteceği anlamına gelmez.

Muğla’nın güzelliğini korumak, yalnızca doğayı sevmekle değil, ona sahip çıkmakla mümkündür. Ormanlarımızı yangınlardan korumak, kıyılarımızı gözetmek, koylarımızı kirletmemek, zeytinliklerimizi yaşatmak ve su kaynaklarımızı bilinçli kullanmak zorundayız.

Çünkü doğa yalnızca bizim değildir. Çocuklarımızın, torunlarımızın ve henüz dünyaya gelmemiş kuşakların da hakkıdır.

Doğa bize sınırsızca tüketelim diye verilmedi. Bizim görevimiz, bizden önceki kuşaklardan aldığımız bu eşsiz mirası bizden sonrakilere mümkün olduğunca koruyarak teslim etmektir.

Ama Muğla’nın geleceği yalnızca doğanın korunmasından da ibaret değildir. Bir de bu topraklarda yaşayan insanların hayatı var.

Kendi memleketinde ev bulmakta zorlanan gençler, yükselen kiralar karşısında geçimini hesaplayan aileler, toprağını korumaya çalışan çiftçiler, emeğinin karşılığını almak isteyen işçiler ve geleceğini yaşadığı kentte kurmak isteyen çocuklarımız var.

Turizm gelişsin, ekonomi büyüsün, dünyanın dört bir yanından insanlar Muğla’yı tanısın. Elbette bunlar değerlidir. Ancak gelişmenin gerçek anlamı, yalnızca gelen ziyaretçilerin sayısıyla veya yapılan binalarla ölçülemez.

Asıl başarı; Muğla’nın köylüsünün toprağında kalabilmesi, gencinin geleceğini kendi memleketinde kurabilmesi, emekçisinin insanca yaşayabilmesi ve yerel halkın kendi kıyılarından, doğasından ve yaşam alanlarından kopmamasıdır.

Bir şehir, yalnızca misafirlerine değil, kendi insanına da güzel olmalıdır.

Muğla’nın güzel insanı…

Senin yüzündeki tebessüm eksilmesin. Sofrandaki ekmeğin bereketi, gönlündeki sevginin sıcaklığı kaybolmasın. Çocukların bu topraklarda umutla büyüsün, gençlerin hayallerini gerçekleştirmek için memleketlerinden ayrılmak zorunda kalmasın.

Farklı düşünsek de birbirimizi dinleyelim. Aynı fikirde olmasak da birbirimize saygı gösterelim. Birbirimizi ötekileştirmek yerine anlamaya çalışalım. Çünkü bizi bir arada tutan, aynı düşüncelere sahip olmamız değil; aynı topraklarda insanca yaşama isteğimizdir.

Muğla’yı sevmek, yalnızca onun güzelliklerini anlatmak değildir. Muğla’yı sevmek; bir ağacı korumak, bir çocuğa umut olmak, komşunun hâlini sormak, emeğe saygı göstermek ve haksızlık karşısında sessiz kalmamaktır.

Belki bir gün dünyanın dört bir yanından insanlar Muğla’ya gelir. Kimisi denizine, kimisi doğasına, kimisi tarihine, kimisi de insanına hayran kalır. Giderken yanlarında yalnızca güzel fotoğraflar değil; doğaya saygıyı, paylaşmayı ve birlikte yaşama kültürünü de götürürler.

İşte o zaman Muğla, sınırları içinde bütün dünyayı barındırmadan da bütün dünyaya örnek olabilir.

Çünkü asıl mesele, dünyanın Muğla’ya sığması değil; insanlığın Muğla’nın güzelliğine yakışır bir yaşam kurabilmesidir.

Muğla bizim evimizdir. Ama güzelliği, yalnızca burada yaşayanların değil, bütün insanlığın ortak değeridir. Bu evi korumak, bu toprağın insanına sahip çıkmak ve bu eşsiz coğrafyayı gelecek kuşaklara bırakmak hepimizin sorumluluğudur.

Muğla’nın güzel insanı, unutma…

Bir kenti güzel yapan yalnızca denizi, dağı, taşı değildir. O kenti asıl güzel yapan, insanlarının vicdanı, birbirine duyduğu saygı ve yaşadığı yere gösterdiği sevgidir.

Dünyanın bütün insanları Muğla’da yaşamak isteyebilir. Ama Muğla’nın sonsuza kadar güzel kalabilmesi için önce insanın doğayla yaşamayı öğrenmesi gerekir.

Çünkü gerçek cennet; yalnızca güzel manzaraların bulunduğu yer değil, insanın, doğanın ve vicdanın bir arada yaşayabildiği yerdir.

Selam olsun emeğiyle yaşayanlara…

Selam olsun toprağını, denizini, ormanını koruyanlara…

Selam olsun iyilikten, merhametten ve insanlıktan vazgeçmeyenlere…

Selam olsun Muğla’nın köylerinde, ilçelerinde, sokaklarında ve kıyılarında hayatı güzelleştirenlere.

İyi ki varsın Muğla’nın güzel insanı. İyi ki bu topraklarda hâlâ iyilik, vicdan ve umut var.

Çünkü insanı güzel olan bir memleketin geleceği de güzel olabilir.

Muğla üzerine bir düşünce, insanlığa bir çağrı…

Ceylin ŞENER

YAZARIN DİĞER YAZILARI