Eski ABD başkanlarından j.CA RTER Küba'ya yaptığı ziyaret sonrasında şöyle diyordu: Kübada bir çok sorun çözülmüş ama ne yazık ki bir parti bulunuyor. Oysa demokrasi anlayışına pek uygun değil bu görüntü..
Demek ki sorunların çözülmüş olması önemli değil siyasi partilerin olmaması önemli geliyor onlara. Oysa o siyasi partiler neden vardır bir toplumda? Toplumun sorunlarını çözebilmek için değil mi/Ama bakın ki ABD mantığı için önemli olan partilerin çokluğudur
Aynı mantık sendika anlayışını da bu doğrultuda sunuyor bize. Ona göre sendikaların çokluğu demokrasinin önemli göstergelerinden biridir. Sendikaların varlığı elbette demokrasinin olmazsa olmaz koşullarındandır. Ancak Sendikaların çok olması ne özgürlüklerin ne demokrasinin koşullarındandır. Hele aynı iş koşullarında birden fazla sendikanın bulunması orada özgürlük, demokrasi göstergesi değil tam dersine ESARETİN göstergesidir. Aynı iş kolunda birden fazla sendikanın olması orada emekçilerin bölünmesini getirir. Emekçilerin gücü her zaman birlikten, dayanışmadan yana olmakla yaratılır. Siz bunu böldüğünüz zaman emekçilerin güçlenmesini mi getireceksiniz?
Aynı iş kolunda birden fazla senidikanın olması ,emekçilerin birlikteliğini bozar. Bu ise çalınanların değil çalıştıranların işine yarar. Aynı zamanda bu sendika çokluğu ekonomik olan sendikaların güncü bozar. Bu şekilde emeğin pazarlık gücünü zayıflatır. Talep gücünü azaltır. Bu ise sendikaların işine değil çalıştıranların işine yarar. İşverenlerin sürekli sendika kurdurmalarının, bazı sendikaları desteklemeleri bunun içindir. Çalıştıran mantık bunun için işyerinde çok sendikanın olmasını istemekle kalmaz aynı zamanda destek bile sunar..
Bu gün eğitim alanında kaç sendikanın olduğunu bilen var mı? Yani bunların sayısının ne olduğunu kim biliyor ki? Bu durum kendiliğinden ortaya çıkmıyor EĞİTİM ALANINDA geçerli olan bir anlayışın sonucu ortaya çıkıyor. Eğitim çalışanların bunu görebilmesi gerekir. Çünkü eğitimin sorunları her sendika için farklı değildir. Her eğitimci için aynıdır ve bunun çözümü de aynıdır